MultiPlanet.gr  MultiHosting.gr  MultiLabs.gr  MultiPolls.gr  MultiRadio.gr  
To φόρουμ των τεχνών Τελευταία ενέργεια: Ποτέ
Not logged in [Σύνδεση - Εγγραφή]
Go To Bottom
MultiRadio <-- Ακούστε Multi Radio Live

[ Κεντρική σελίδα ] [ Κόκκινο δωμάτιο ] [ Πράσινο δωμάτιο ] [ Μπλε δωμάτιο ] [ Καφέ δωμάτιο ] [ Λευκό δωμάτιο ]

Εκτυπώσιμη Έκδοση | εγγραφή στο θέμα | Προσθήκη στα αγαπημένα  
 Σελίδες:  1  2  3
Συγγραφέας: Θέμα: Salvador Dali
myrios
Con-temporary
*****


Avatar


Μηνύματα: 18.191
Registered: 1-5-2004
Τοποθεσία: Ανδρομέδα
Member Is Offline

Διάθεση: Γκνια

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 00:52 Απάντηση με παράθεση
Salvador Dali



'Κάθε μέρα που ξυπνώ θέλω να είμαι ο Σαλβαδόρ Νταλί. Στα 6 μου ήθελα να γίνω μαγείρισσα, αργότερα ο Ναπολέων. Τώρα, ο Νταλί'

Salvador Dali i Domenech (1904 έως 1989)

Μια από τις πιο εκρηκτικές και... σουρεαλιστικές προσωπικότητες του χώρου της τέχνης ολοκλήρωσε τον κύκλο της επίγειας ζωής και πέρασε στην αθανασία στις 23 Ιανουαρίου, του 1989. Ο Σαλβαντόρ Νταλί, ο ζωγράφος, ο γλύπτης, ο σκηνοθέτης, ο συγγραφέας, ο μεγαλύτερος εκπρόσωπος του σουρεαλισμού, έζησε μια ζωή θυελλώδη, ασταθή πάνω και πέρα από την πραγματικότητα.


Γεννήθηκε στην ισπανική πόλη Figueres, στις 11 Μαΐου του 1904. Ο πατέρας του ήταν συμβολαιογράφος και το όνομά του αρχικά είχε δοθεί στο μεγαλύτερο αδερφό του που πέθανε τρία χρόνια πριν από αυτόν. Για πολύ μεγάλο διάστημα υπήρξε μοναχοπαίδι, πράγμα που καθόρισε τις ιδιοτροπίες και την ιδιαίτερη αντίληψή του για τα πράγματα. Αργότερα, απέκτησε και μια αδερφή, την Αννα Μαρία.

Φοίτησε στο σχολείο της πόλης του και στη συνέχεια στην Ακαδημία, όπου γνώρισε τον κόσμο της αναγεννησιακής ζωγραφικής και τα μυστικά της χρήσης του χρώματος και του φωτός των μεγάλων δασκάλων. Χαρακτηριστικό της ιδιαίτερης προσωπικότητάς του ήταν ότι σε ηλικία μόλις επτά ετών ήθελε να γίνει σαν τον Ναπολέοντα!

Εκείνη την περίοδο άρχισε να αναπτύσσει τη μεγάλη του αγάπη που τον συνόδευε πάντα, για την πόλη που είχε γεννηθεί ο πατέρας του, την Cadaques, καθώς και την όμορφη παραλία της. Την απεικόνισε σε πολλούς πίνακές του, με τα παράξενα χρωματισμένα βράχια της και τις ερημικές της εκτάσεις. Ανακάλυψε τον Ιμπρεσιονισμό και το πάθος του για τη ζωγραφική.

Απεγνωσμένα επιζητούσε τη δημοσιότητα, την καταξίωση και την αναγνωρισιμότητα. Για αυτό το λόγο στα πρώτα του έργα έκανε αυτοπροσωπογραφίες. Γνώριζε καλά ότι αυτό θα ερχόταν μόνο αν συγκέντρωνε πάνω κάποια διακριτικά που θα τον έκαναν να ξεχωρίζει από το πλήθος. Έτσι άρχισε να διαμορφώνει ένα καθαρά προσωπικό στυλ, με τα μακριά μαλλιά, το χαρακτηριστικό μουστάκι με τις μπούκλες που θυμίζει «μουστάκι» γάτας, τη μακριά κάπα του και τα πολύχρωμα φουλάρια του.

Από νωρίς τον διέκρινε μια μεγαλομανία, ενώ το σήμα κατατεθέν της περσόνας του και του έργου του, ήταν η αχαλίνωτη φαντασία. Μετά την επιτυχημένη πρώτη του έκθεση, ο πατέρας του αποφάσισε να τον στείλει να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία των Τεχνών της Μαδρίτης. Εκεί ήρθε σε επαφή με έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Γνώρισε πολλούς καλλιτέχνες και έκανε νέους φίλους.

Η σημαντικότερη γνωριμία της περιόδου, που καθόρισε κατά σημαντικό βαθμό και την άποψή του για την τέχνη και τη ζωή, ήταν εκείνη με το Λουί Μπουνιουέλ. Ο νέος του φίλος ήταν αυτό που θα λέγαμε σήμερα «αντιδραστικός», ασυμβίβαστος. Με τα βιβλία του προκαλούσε σκάνδαλα, με τις ταινίες του αναταραχές. Μαζί γύρισαν δύο ταινίες που προκάλεσαν αίσθηση: Τις «Chien Andalou» και «L' Age d' Or».

Στην Καταλονία τουλάχιστον δύο φορές η αστυνομία κατηγόρησε τον Νταλί ότι υποκινούσε πολιτικές αναταραχές. Δύο φορές τον απέβαλαν από την Ακαδημία και, μάλιστα, μπήκε στη φυλακή. Παρ' όλα αυτά συνέχιζε να ζωγραφίζει. Με αφορμή κάποιους κυβιστές που γνώρισε, μελέτησε τον Κυβισμό, κατέληξε όμως στο Σουρεαλισμό, όπου βρήκε το ιδανικό πλαίσιο για τα καλλιτεχνικά του οράματα. Το 1927 πραγματοποίησε το όνειρό να επισκεφτεί το Παρίσι, το κέντρο της τέχνης. Εκεί γνώρισε τον Πικάσο. Οι δυο τους ανέπτυξαν μια βαθιά επικοινωνία, χωρίς καν να είναι απαραίτητες οι λέξεις. Ο Μιρό έφερε το Νταλί σε επαφή με τους Σουρεαλιστές του Παρισιού. Εκεί γνώρισε και τη Γκαλά, τη μέλλουσα σύζυγό του. Η Γκαλά πόζαρε για το Νταλί, όπως και για πολλούς ακόμη ζωγράφους. Αγάπησε το Νταλί, όπως και πολλούς ακόμη ζωγράφους.

Μόλις επέστρεψε στην Ισπανία, επηρεασμένος από την «τρέλα» και την ελευθερία του Παρισιού, άλλαξε το στυλ του και αποφάσισε να είναι «τρελός», στα έργα και τη συμπεριφορά του. Υπόψη, όλα αυτά για να κερδίσει την αγάπη της Γκαλά. Ο έρωτάς του γι' αυτήν έμοιαζε με αρρώστια. Ευτυχώς για το Νταλί, η Γκαλά τον επισκέφτηκε στην Cadaques και γνώριζε ακριβώς πως να τον χειριστεί. Στο τέλος του 1929 παντρεύτηκαν και δε χώρισαν ποτέ. Εγκαταστάθηκαν στο Port Lligat, όπου ο Νταλί έδινε διαλέξεις και ζωγράφισε τα περίφημα ρολόγια του.

Όπως ίσως αντιλαμβανόμαστε, ήταν φύσει αδύνατον να μείνει αμέτοχος από την πολιτική ζωή και οι περισσότερες διαλέξεις του τελείωναν με προβλήματα και φασαρίες, ενώ το 1933 εμπλάκηκε ακόμη και στην Επανάσταση της Καταλονίας. Οι πιλοτικές του πεποιθήσεις και ο θαυμασμός του για το Χίτλερ, τον έφεραν σε ρήξη με τους άλλους σουρεαλιστές. Σε αυτό συνέβαλε κυρίως το έργο του «Το Μυστήριο του Γουλιέλμου Τέλλου», όπου παρουσιάζει το Λένιν χωρίς παντελόνι και με μια εξαιρετικά μακριά «ουρά».

Αμέσως μετά το διαζύγιό του με τους Σουρεαλιστές, πήγε στην Αμερική, όπου έμεινε έως το 1948. Εκεί τελικά βρήκε το γόνιμο έδαφος που θα δεχόταν τις ιδέες του. Την πρώτη μέρα της πρώτης του έκθεσης πούλησε όλα του τα έργα! Η Αμερική τον λάτρεψε και του ζητούσε συνεχώς περισσότερα έργα. Οι παραγγελίες ήταν αμέτρητες και παρά τις φιλότιμες προσπάθειές του να τις ικανοποιήσει, κατέληξε με υπερκόπωση και μελαγχολία. Το 1936 η κατάστασή του επιδεινώθηκε, ενώ τον εμφύλιο της Ισπανίας διαδέχτηκε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Επηρεασμένοι από την όλη κατάσταση, οι πίνακες της περιόδου αυτής είναι μουντοί, μελαγχολικοί και βίαιοι. Το 1948 επέστρεψε στο Port Lligat, όπου ως δια μαγείας, νέα ενδιαφέροντα του προέκυψαν.

Στράφηκε στη θρησκεία, ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή τη μισούσε και χλεύαζε, συνάντησε τον Πάπα και προσπάθησε να βάλει τη ζωή του σε μια τάξη. Η πρώην χαοτική του ζωή απέκτησε σειρά, αυστηρή οργάνωση και δομή. Σε αδρές γραμμές οι πίνακές του χαρακτηρίζονται από τον ίδιο ως «ζωγραφισμένες ονειροφωτογραφίες» και διακρίνονται για την έμφασή τους στην απόδοση των λεπτομερειών, την τεχνική τους δεξιοτεχνία, την επινοητικότητα και την εκτεταμένη χρήση φροϋδικών συμβόλων.

Το 1973 ιδρύθηκε το Μουσείο του Νταλί, στη γενέτειρά του Figueres, όπου πολλά από τα σημαντικά του έργα εκτίθενται. Το 1982 ήταν η χειρότερη χρονιά της ζωής του. Ήταν η χρονιά που πέθανε η Γκαλά και ξαφνικά η ζωή του δεν είχε νόημα. Πέθανε στις 23 Ιανουαρίου του 1989, μόνος σε ένα νοσοκομείο στη Figueres.




Μακρυγιάννης: Στρατηγέ σε φάγανε με μπαμπεσιά ;

Καραϊσκάκης: Άμα αποθάνω, θα μου κλάσετε τον μπούτσον, ώρε γομάρια...
Προφίλ μέλους Ιστοσελίδα μέλους Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
myrios
Con-temporary
*****


Avatar


Μηνύματα: 18.191
Registered: 1-5-2004
Τοποθεσία: Ανδρομέδα
Member Is Offline

Διάθεση: Γκνια

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 00:54 Απάντηση με παράθεση


Μικρή ιστοριούλα.

Όταν ο Μπρετόν θέλησε να εκδιώξει τον Νταλί από τον κύκλο του σουρεαλισμού γιατί δεν ακολουθούσε πιστά το Μανιφέστο του, ο μέγας Νταλί του απάντησε:

'Αν σκεφτώ στον ύπνο μου οτι σε πηδάω, θα το ζωγραφίσω. Αυτό είναι Τέχνη'




Μακρυγιάννης: Στρατηγέ σε φάγανε με μπαμπεσιά ;

Καραϊσκάκης: Άμα αποθάνω, θα μου κλάσετε τον μπούτσον, ώρε γομάρια...
Προφίλ μέλους Ιστοσελίδα μέλους Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
myrios
Con-temporary
*****


Avatar


Μηνύματα: 18.191
Registered: 1-5-2004
Τοποθεσία: Ανδρομέδα
Member Is Offline

Διάθεση: Γκνια

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 00:55 Απάντηση με παράθεση


Ο Μέγας

myrios έχει επισυνάψει αυτή την εικόνα:
Dali.jpg - 15.36kb




Μακρυγιάννης: Στρατηγέ σε φάγανε με μπαμπεσιά ;

Καραϊσκάκης: Άμα αποθάνω, θα μου κλάσετε τον μπούτσον, ώρε γομάρια...
Προφίλ μέλους Ιστοσελίδα μέλους Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
myrios
Con-temporary
*****


Avatar


Μηνύματα: 18.191
Registered: 1-5-2004
Τοποθεσία: Ανδρομέδα
Member Is Offline

Διάθεση: Γκνια

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 01:03 Απάντηση με παράθεση


Από τα καταπληκτικότερα έργα του, η Μεταμόρφωση του Νάρκισσου του 1937.

myrios έχει επισυνάψει αυτή την εικόνα:
H ΅eta΅__f_s_ t__ _____ss__.jpg - 66.86kb




Μακρυγιάννης: Στρατηγέ σε φάγανε με μπαμπεσιά ;

Καραϊσκάκης: Άμα αποθάνω, θα μου κλάσετε τον μπούτσον, ώρε γομάρια...
Προφίλ μέλους Ιστοσελίδα μέλους Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
myrios
Con-temporary
*****


Avatar


Μηνύματα: 18.191
Registered: 1-5-2004
Τοποθεσία: Ανδρομέδα
Member Is Offline

Διάθεση: Γκνια

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 01:08 Απάντηση με παράθεση


To μυστήριο του Τελευταίου Δείπνου του 1955.

myrios έχει επισυνάψει αυτή την εικόνα:
The Sacrament of the Last Supper.jpg - 50.7kb




Μακρυγιάννης: Στρατηγέ σε φάγανε με μπαμπεσιά ;

Καραϊσκάκης: Άμα αποθάνω, θα μου κλάσετε τον μπούτσον, ώρε γομάρια...
Προφίλ μέλους Ιστοσελίδα μέλους Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
myrios
Con-temporary
*****


Avatar


Μηνύματα: 18.191
Registered: 1-5-2004
Τοποθεσία: Ανδρομέδα
Member Is Offline

Διάθεση: Γκνια

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 01:30 Απάντηση με παράθεση


H Εμονή μιας Ανάμνησης

http://web.singnet.com.sg/~janinvie/ar%20dali%20the%20persistence%20of%20memory.jpg




Μακρυγιάννης: Στρατηγέ σε φάγανε με μπαμπεσιά ;

Καραϊσκάκης: Άμα αποθάνω, θα μου κλάσετε τον μπούτσον, ώρε γομάρια...
Προφίλ μέλους Ιστοσελίδα μέλους Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
myrios
Con-temporary
*****


Avatar


Μηνύματα: 18.191
Registered: 1-5-2004
Τοποθεσία: Ανδρομέδα
Member Is Offline

Διάθεση: Γκνια

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 01:52 Απάντηση με παράθεση


Ο κανιβαλισμος του φθινοπώρου

myrios έχει επισυνάψει αυτή την εικόνα:
Dali autumn canibalism.bmp - 399.96kb




Μακρυγιάννης: Στρατηγέ σε φάγανε με μπαμπεσιά ;

Καραϊσκάκης: Άμα αποθάνω, θα μου κλάσετε τον μπούτσον, ώρε γομάρια...
Προφίλ μέλους Ιστοσελίδα μέλους Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
myrios
Con-temporary
*****


Avatar


Μηνύματα: 18.191
Registered: 1-5-2004
Τοποθεσία: Ανδρομέδα
Member Is Offline

Διάθεση: Γκνια

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 01:54 Απάντηση με παράθεση


Η αγριότητα του πολέμου. Καταπληκτικό!

myrios έχει επισυνάψει αυτή την εικόνα:
Dali the visage of war 1.jpg - 40.17kb




Μακρυγιάννης: Στρατηγέ σε φάγανε με μπαμπεσιά ;

Καραϊσκάκης: Άμα αποθάνω, θα μου κλάσετε τον μπούτσον, ώρε γομάρια...
Προφίλ μέλους Ιστοσελίδα μέλους Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
dpdt1
Uhuru!
*****


Avatar


Μηνύματα: 12.358
Registered: 8-2-2003
Τοποθεσία: Urrun
Member Is Offline

Διάθεση: Punk

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 02:25 Απάντηση με παράθεση


Παράθεση:
Originally posted by myrios
Η αγριότητα του πολέμου. Καταπληκτικό!


το La Cara de la Guerra.
οντως καταπληκτικο.
το ειχα βαλει παλαιοτερα εδώ

δε ξερω αν θελω να ειμαι καποιος αλλος, αλλα μορφες σαν τους νταλι και παμπλο ειχαν κατι να πουνε εκτος απο το να ζωγραφιζουν. και αυτο ειναι που μετραει για μενα.. ο χαρακτηρας.




Δακρυγόνα και φωτιές στο μικρό χωριό, και χτυπάν αλύπητα, νέους στο ψαχνό

Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού, και η βουλή απέεεχει μόνο ένα ντου!
Προφίλ μέλους E-Mail User Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
myrios
Con-temporary
*****


Avatar


Μηνύματα: 18.191
Registered: 1-5-2004
Τοποθεσία: Ανδρομέδα
Member Is Offline

Διάθεση: Γκνια

Εστάλη στις 23-1-2006 στις 15:37 Απάντηση με παράθεση


Φίλε ντιπύ, είναι απλό. Ήταν αυτό που ήταν και τίποτα παραπάνω. Από την αρχή μέχρι το τέλος τους έζησαν αυτό που ήθελαν να ζήσουν μέσα από τη φαντασία τους χωρίς να δώσουν λόγο ούτε στον Θεό ούτε στον άνθρωπο.



Μακρυγιάννης: Στρατηγέ σε φάγανε με μπαμπεσιά ;

Καραϊσκάκης: Άμα αποθάνω, θα μου κλάσετε τον μπούτσον, ώρε γομάρια...
Προφίλ μέλους Ιστοσελίδα μέλους Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
 Σελίδες:  1  2  3

Go To Top


Powered by XMB
Developed By Aventure Media & The XMB Group © 2002-2005
Multiforums.gr - Μια ακόμη υπηρεσία της MultiForums OE. Φιλοξενία MultiHosting.gr.
Άλλες υπηρεσίες της Multiforums OE: MultiHosting.gr. MultiLabs.gr. MultiPlanet.gr. MultiRadio.gr. MultiPolls.gr. MultiBlogs.gr. WebStocks.gr.