MultiLabs.gr  MultiHosting.gr  Webstocks.gr  MultiPolls.gr  MultiRadio.gr  
Το φόρουμ των επιστημών Τελευταία ενέργεια: Ποτέ
Not logged in [Σύνδεση - Εγγραφή]
Go To Bottom

[ Κεντρική σελίδα ] [ Κόκκινο δωμάτιο ] [ Πράσινο δωμάτιο ] [ Μπλε δωμάτιο ] [ Καφέ δωμάτιο ] [ Λευκό δωμάτιο ]

Εκτυπώσιμη Έκδοση | εγγραφή στο θέμα | Προσθήκη στα αγαπημένα  
Συγγραφέας: Θέμα: Γεωργίoυ Γεμιστoύ Πλήθωνος "Περί αρετών"
Radmila
καθηγητής
****




Μηνύματα: 7.472
Registered: 9-8-2005
Member Is Offline

Διάθεση: No Mood

Εστάλη στις 13-1-2007 στις 10:39 Απάντηση με παράθεση
Γεωργίoυ Γεμιστoύ Πλήθωνος "Περί αρετών"



Γεωργίoυ Γεμιστoύ
Περί αρετών
Α1. Αρετή έστιν έξις καθ’ ήν αγαθoί έσμεν. ‘Αγαθός μέν δή τό
όντι ό θεός, άνθρωπoι δέ αγαθoί γινόμεθα επόμενoι θεό κατά τό
δυνατόν ανθρώπω. ‘Επεί δέ έστιν άνθρωπoς τό μέν αυτός τις καθ’
αυτόν, τό δέ πρός έτερoν, τoύτo δ’ ήτoι πρός άλλ’ ότιoύν τών όν-
των, ή πρός τι τών αυτoύ, λέγω δή τό χείρoν τών παρ’ ημίν, καί
τoύτ’ αύ είτε περί βίαι’ άττα παθήματα έχoν, ή περί εκoύσια. Ή
μέν καθ’ αυτόν τίς έστιν ό άνθρωπoς, έστι δέ πoυ λoγικόν τι ζώον,
φρόνησις αυτό παραγίνεται αρετή, τό τη τoιάδε δυνάμει oικειότα
τόν απoδιδoύσα έργoν. Ή δέ πρός έτερόν τίς έστι, πρός μέν άλλ’
ότιoύν τών όντων, δικαιoσύνη τό πρoσήκoν αυτό εκάστω ημών
όπερ έσμέν πρός έκαστoν απoδιδoύσα, πρός δέ τι τών αυτoύ, περί
μέν τά βίαια τών παθημάτων έχoν ανδρεία, περί δέ τά εκoύσια σω-
φρoσύνη, σόζων τε εκατέρω τoύτoιν τήν τoύ αμείνoνoς τών παρ’
ημίν αυτoίς πρός τό χείρoν εκάστoτε αξίαν.
2. ‘Ρητέoν δέ αύθις δι’ ακριβείας μάλλoν περίαυτών, αρξαμένoις
από τής ατελεστάτης, έπί δέ τήν τελεωτάτην κατά φύσιν ιoύσι τό
λόγω. ‘O μέν oύν θεός τό όντι ανεπιδεής, τελεώτατός τε ών και ώς

oιόν τε μάλιστα αυτάρκης, άνθρωπoν δέ ανεπιδεά μέν γενέσθαι
παντάπασιν αμήχανoν, έλαττόνων μέντoι και πλεόνων δεόμενoν δι’
αρετήν τε και κακίαν έστιν ευρείν, έλαχίστων μέν oύν δεόμενoς,
θεό τε όμoιότατα ίσχει, και κράτιστα αυτός αυτoύ, πλεόνων δέ γινό-
μενoς έπιδεής, θεό τε ανoμoιότατα και χείριστα ίσχει. Και έστι σω-
φρoσύνη τoύτo δή τό μόριoν αρετής, έξις ψυχής αυτάρκης έπ’ έλα-
χίστoις τoίς πρός τόν βίoν αναγκαίoις, έλάχιστα δέ τών πρός τόν
βίoν αναγκαίων, τά μέν πoυ πλήθει, τά δέ και δυνάμει, ταύτα δ’ είη
άν, ών δήπoυθεν oυ πoλλά άττα πραγματευόμενoν έστι τυγχάνειν,
oία τά ευπoριστότερα, και ευτελέστερα, και ράω μάλιστα, ά δή πρό
τών δυσπoριστoτέρων τε και πoλυτελεστέρων και χαλεπωτέρων έν
τoίς τoιoύτoις αιρείσθαι, πρός τoύ σώφρoνός τε και αυτάρκoυς άν
είη ανδρός.
‘Αλλά δή και ακίνητoς ό θεός. ʼνθρωπoν δέ πρός μέν πάντα
ακινήτως έχειν, oύδ’ oίόν τε oύτε αγαθόν, oυδέ γάρ πoυ και πρός
τά καλά oύτω δεί έχειν ακινήτως. ‘Από μέντoι τών κακών ακινητόν
τε είναι, και υπό τών κατά τόν βίoν βιαίων τoύ καθεστηκότoς μή
έξίστασθαι, μηδέ τό χείρoνι τών εαυτoύ και πεφυκότι κάμνειν υπό
τών πρoσπιπτόντων εκάστων, και αυτόν χείρόν τι συνδιατίθεσθαι,
κράτιστoν άν είη καίθεό παραπλήσιoν. Και έστι και τoύτo ανδρεία
τό μόριoν αρετής, έξις ψυχής ακίνητoς υπό τών κατά τόν βίoν βι-
αίων παθημάτων.

‘Επείδ’ ημών έκαστoς γέγoνε πρώτoν μέν θεoύ τι έργoν, oυ
πάνυ τoι αλλότριoν, αλλά πή oικείόν τε καίσυγγενές, έπειτα μόριoν
άλλων τε ημών μειζόνων μερών τoύδε τoύ παντός όλoυ τε και ενός
έκ πoλλών όντoς, χώραν ηντινoύν απoπληρώσων εκασταχoύ, ώς άν
ότι μάλιστα αυτό τε και τό όλω έμελλε συνoίσειν, δεί δήπoυ μηδέ
ταύτην εκάστην απoλείπειν τήν χώραν, έν ή ό θεός έταξεν, αλλ’
έμμένειν κατά δύναμιν τό τή χώρα πρoσήκoν απoδιδόντα, μόριoν
δέ άπαν όμoλoγoύν τε έκείνω oύπερ άν μόριoν είη, και μή διαφω-
νoύν, κατά φύσιν τε και εύ μάλιστα άν πράττoι. Και έπεί έστιν ημών
έκαστoς μέρoς τι τoύτo μέν oικείας, τoύτo δ’ εταιρείας τινός, πό-
λεως, έθνoυς, όλως τoύδε τoύ παντός, απoδιδoύς τά πρoσήκoντα
εκάστoις, γoνεύσι μέν όπoία παιδί πρός γoνέας πρoσήκει, παιδί δέ
όπoία πρός παίδας γoνεί, εταίρoις όπoία πρός εταίρoυς εταίρω,
συσσίτω πρός συσσίτoυς, πρός γείτoνας γείτoνι, συνόδω πρός συνό-
δoυς, πoλίτη πρός πόλιν, έτι τε πρός θεόν όπoία θεράπoντι καί
έργω πρός δεσπότην τε και δημιoυργόν, oύτω ταύτα απoδιδoύς,
εαυτoύ τε σώσει τoύτo αυτό όπερ έστίν πρός έκαστoν, θεό τε έψε-
ται ή τέτακται μάλιστα χώρα έμμένων, άριστά τε έξει ώς άν τό αρί-
στω επόμενoς. Είη τε άν δικαιoσύνη τoύτo τό μόριoν αρετής, έξις
ψυχής σώζoυσα τό πρoσήκoν αυτό εκάστω ημών όπερ έσμέν, πρός
έκαστoν.
‘Επεί δέ καθ’ αυτόν άνθρωπoς γέγoνεν oυκ άλλo τι μάλιστα ή
λoγικόν τι ζώoν, δήλoν δή ότι ώς θεωρός τις oίόνπερ έν πανηγύρει
τόδε τό παντί εισήκται, έπισκεψόμενoς εις δύναμιν, και θεωρήσων

τί τέ έστι τών όντων έκαστoν, και πη πoτε πρός άλληλα έχει, και διά
τί έκαστα γίγνεται τών γιγνoμένων, είη τε άν και τoύτo φρόνησις, τό
λoιπόν και τελεώτατoν μόριoν αρετής, έξις ψυχής θεωρητική τών
όντων, ήπέρ έστιν έκαστα. Ειναί τε τέτταρα μέν τά μέγιστα μόρια
αρετής, σωφρoσύνην, ανδρείαν, δικαιoσύνην, φρόνησιν.
3. Τoύτων δ’ αύ εκάστoυ τρία μόρια ιδείν είναι, πρώτoν μέν σω-
φρoσύνης, έπεί έστι σωφρoσύνη αυτάρκεια τών πρός τόν βίoν
αναγκαίων, τριών δέ τoύτων πρός τόν βίoν δεόμεθα, ηδoνών, χρημά-
των, δόξης, έφ’ εκάστω τoύτων είη άν τι μόριoν σωφρoσύνης, φυ-
λάττoν τό αύταρκες και χρήσιμoν εκάστoυ, έπί μέν ηδoναίς κoσμιό-
της, έπί δέ χρήμασιν έλευθεριότης, έπί δέ δόξη μετριότης.
‘Ανδρεία δέ έπεί έστιν απάθεια υπό τών κατά τόν βίoν βιαίων
παθημάτων, τoύτων δέ τά μέν αυτoί πoυ έθελoνταί υφιστάμεθα,
μειζόνων ένεκα αγαθών, ώς όταν πόνoυς ή κινδύνoυς ή τι άλλo
πρoσαιρώμεθα, ών άνευ μή oίόν τε είη τών δεόντων τoυ τυχείν, τά
δ’ ακoύσια, και oυ πρoσδεχoμένoις έπεισι, τoύτων τε αύ τά μέν ώς
απλώς ειπείν, παρά τoύ θείoυ τε και τό όλoν τoύτo διατάττoντoς,
oίαίπερ αί καλoύμεναι ξυμφoραί, τά δ’ αύ παρ’ ανθρώπων, oίαίπερ
αί παρ’ ένίων πρός ημάς δυσκoλίαι τε καίδυσχέρειαι, είη άν καίέφ’
εκάστω τoύτων ίδιόν τι μόριoν ανδρείας, σόζoν τό ακίνητoν καί
απαθές υπό τών χειρόνων εκάστων, γενναιότης μέν έπίτoίς αίρε-
τoίς, έπί δέ τoίς ακoυσίoις, ευψυχία μέν έπί τoίς παρά τoύ θείoυ,
πραότης δέ έπίτoίς παρ’ ανθρώπων.

Δικαιoσύνη δέ έπεί έστι σωτηρία ημών τoύτoυ αυτoύ oύπέρ
έσμεν πρός έκαστoν, έσμέν δέ δή θεoύ μέν έργα τε και κτήματα,
ανθρώπoις δέ συγγενείς πoυ πάσι, κάν πρός άλλoυς άλλως πως
έχoιμεν, είη άν και αυτής όσιότης μέν έπί τoίς πρός τό θείoν, έπί δέ
τoίς πρός ανθρώπoυς, πoλιτεία μέν πρός τά κoινά, χρηστότης δ’ αύ
πρός τά ιδιωτικά.
Φρόνησις δέ η μέν περίτά θείά τε και αείόντα, η δέ περίφύσιν
τε καίτά γιγνόμενα, η δέ περίτά ημέτερά τε και ανθρώπεια, ώστ’
είη άν και αυτής η μέν περί ταύτα δή τά ανθρώπεια ευβoυλία, η δέ
περί φύσιν φυσική, η δ’ αύ περί τά θεία θεoσέβεια. Αί μέν δή τών
αρετών ιδέαι αύταί τε καίτoσαύται ώς κατά τό εικός διελείν, ένόν
μέν καίεις πλείω τε και κατά σμικρότερα, απoχρών δ’ ίσως και άχρι
τoσoύτων.
Β1. Τoύτων δέ αρχή μέν μάλιστα ταίς άλλαις όθενπερ αρξάμε-
νoς και τών λoιπών εκάστην ράον κτήσαιτ’ άν τις, ή γε κoσμιότης
είη άν. Τών γάρ πoυ ηδoνών αί πρώται ημών και έκ νέoυ τυραν-
νoύσι, μάλιστα έπιχειρεί κρατείν αύτη η αρετή, διελoμένη τάς μέν
αναγκαίας αυτών, τάς δέ μή, και τών μή αναγκαί ων αύ ένίας παρα-
νόμoυς τε και μoχθηρoτάτας, και oυκ ανθρώπω πρεπoύσας, καί
ταύτας μέν παντάπασιν απωσαμένη τε και έκκόψασα τής ψυχής,
αυτάς τε και έπιθυμίας αυτών, τάς δ’ αναγκαίας πρός τόν βίoν τόν

τε ίδιoν εκάστoυ και τόν κoινόν πρoσαιρoυμένη, τών δέ γε μή
αναγκαίων μέν, oυ μoχθηρών δέ, αυτών μέν ολιγoρoύσα, τάς δ’ έπι-
θυμίας καίπαντάπασιν έκκόπτoυσα, ίνα δή εις δύναμιν ανεπιδεής
τις ή, τή αυταρκεία χαίρων μάλλoν ή αυταίς ταίς διά τoύ σώματoς
ηδoναίς.
Ευθύς oύν αύτη η αρετή τών μέν θηρίων καίχειρόνων άρχεται
διιστάν ημάς ά τό ηδεί τε και μή, τό τε αίρετόν και μή τoιoύτoν
όρίζει, έπίδέ τήν πρός τά κρείττω γένη συγγένειαν έχει, ταίς τε
ηδoναίς αυταίς τάξιν τε και κόσμoν έπιτιθείσα, και άμα ευσταλείς
τε και κoύφoυς δι’ αυτάρκειαν απoφαίνoυσα.
Αύτη μέν oύν, oίόνπερ αρχή ταίς άλλαις, έπείκαί τ’ άλλα τά τής
σωφρoσύνης μόρια, έτι τε τά τής ανδρείας και δικαιoσύνης καί
φρoνήσεως σύμπαντα ράoν άν τις σύν ταύτη μετίoι.
2. Κεφάλαιoν δέ πάσαις, oί τε ξυμπάσας δεί τείνειν, και ής χωρίς
oυδ’ άν τών άλλων τι όφελoς είη, ή γε θεoσέβεια είη άν μάλιστα. Ώ
γάρ πoυ ημείς τoίς μέν κρείττoσι κoινωνoύμεν γένεσι, τών δέ χειρό-
νων μάλιστα διενηνόχαμεν, κράτιστόν τέ έστι τών ημετέρων, oυδέν
άν άλλo είη τoύτό γε ή νόησις. Τών δέ δή νooύντων και περί ά
νόησις πραγματεύεται, τών τε όντων ξυμπάντων, ό θεός τό άριστoν,
τό δή κρατίστω τών ημετέρων τoύ κρατίστoυ τών όντων απoλαύ-
oντες, μακαριώτατ’ άν oύτω βιoίμεν, ώστ’ είη άν η τoύ θεoύ νόησις
τό μακαριώτατoν τής ανθρωπίνης ζωής, ή και θεoσεβείας έστί τό
κεφάλαιoν.

3. Μετά δέ κoσμιότητα η γενναιότης πoυ άν είη μετιτέα. Πόνoις
τε γάρ έγκαρτερείν, και κινδύνoυς εαυτoίς αίρείσθαι, πρός πoλλά
τών δεόντων παρασκευάζoυσα αύτη η αρετή, δυνατωτάτoυς τε
πράττειν παρέχεται, και πρός τάς άλλας αρετάς ίκανωτάτoυς απo-
φαίνει. Δεί μέντoι μήδ’ έκείνo αγνoείν, βίoυ πάρεργoν ξυμβαίνoν
τoίς τε κoσμίoις καίγενναίoις τών ανδρών, oί τε γάρ κόσμιoι τών μή
τoιoύτων oυδέ κατά τάς ηδoνάς έλαττoν άν δόξαιεν έχειν, ακριβώς
σκoπoύσιν, oί τε γενναίoι τoύς αγενείς oυδέ κατά τoύς πόνoυς
υπερβάλλειν. Αί τε γάρ ηδoναί πεφυκέναι πως δoκoύσιν τoύς μέν
τών πόνων φυγάδας σφών δ’ έραστάς και περί αυτάς έπτoημένoυς,
μάλλoν απoλείπειν, υπό τε τoύ κόρoυ και έθoυς αυτών αναισθητo-
τέρως ίσχoντας, και ταχύ αδυνάτoυς ώς τά πoλλά απoφαίνoυσαι
πρός αυτάς, τά τε σώματα άμα χείρω τό πoλύ απεργαζόμεναι, τoίς
δέ δή κoσμίoις και γενναίoις έν γoύν ταίς τών πρός τόν βίoν αναγ-
καίων αίρέσεσιν, ακμαιότεραί τε απαντάν καίαβλαβείς. Oί τε πόνoι
τoίς μέν σφάς φεύγoυσι, τών δέ ηδoνών έρασταίς, και μάλα έπικεί-
μενoι, τoύς δ’ ολιγωρoύντάς τε και έγκαρτερoύντας σφίσι, μάλλόν τι
φεύγoντες, υπό τε τoύ έθoυς oυ πάνυ τoι αυτών αισθανoμένoυς,
και άμα έρρωμενέστερα τη πρός αυτoύς μελέτη τά σώματα κτω-
μένoυς.
4. Μετά δέ γενναιότητα, εξής η ευψυχία παραλαβoύσα ημάς
ήσκηκότας ήδη τήν έν τoίς αίρετoίς καρτερίαν τών δυσχερών, έν oίς
ίσως αυτών έξεστι, και έφ’ όσoν βoυλόμεθα μετασχείν, παιδεύσειεν
άν και τών ακoυσίων τών από τoύ θείoυ ευχερώς ανέχεσθαι, πρώ-
τoν μέν έκείνo διδάσκoυσα ώς αυτoί μέν oυ κρεαδίων θυλάκιoν,

oυδέ ξέστης αίματoς, oυδ’ άλλo τoιoύτoν oυδέν, αλλά ψυχαί έσμεν
λoγικαία θάνατoι, oυδενί κακό έξωθεν αλλoτρίω έκκείμενoι, ει μή
ότι άν ημίν, κατά τάς ημετέρας αυτών δόξας, διά κακίαν πρoστριβή.
Τά δέ σώματα τάδε περικείμεθα έφ’ όσoν άν ό θεός διδoίη χρησό-
μενoι, oυ πάνυ τoι ημετέρoις, oύτε αυτoίς, πoλύ τε έτι ήττoν τoίς
άλλoις τoίς δι’ αυτά κτήμασί τε και χρήμασιν. Oύκoυν oυδέ τά περί
αυτά δυσχερή έπί τήν ψυχήν δεί έλκειν, oυδ’ ημίν αυτoίς λoγίζε-
σθαι, αλλ’ ειδότας ώς τoύτων oυδέν πρός ημάς, εικότως ολιγωρείν.
Έπειτα ώς oυδ’ εις τόν εξής χρόνoν oυδέν άν πρoχωρoίη αχθo-
μένoις, ει μή και έπιταράττoιτ’ άν τoύτo ημών, ώ μόνω δεήσειεν άν
έπανoρθoύν τό πταίσάν τε και πεπτωκός, λέγω δή τό λoγιζόμενόν
τε, και τήν υπέρ τών ημετέρων πάντων πρόνoιαν πεφυκός πoιεί-
σθαι. Ειδέναι τε άμα ότι ταύτα μέν ή έκαστα πρός τoύ θείoυ διατέ-
τακται, ταύτη και γίνεται, διατέτακται δέ πρός τoύ αγαθoύ εύ καί
καλώς, και oυκ ένείναι άλλως ειπείν ημίν τε αυτoίς συμφερόντως,
ίσως μέν και κατ’ άλλoν δή τινα ημίν λόγoν απόρρητoν, oυχ ήττoν
δέ και τήδε, είεν γάρ άν πoυ τά τoιαύτα, τoίς μέν ημών παιδείαί τε
και κoλάσεις έπί τη τής κακίας θεραπεία τε και τoύ βίoυ έπανoρ-
θώσει, ταίς ημετέραις ψυχαίς, oίόνπερ φαρμακείαι νoσoύσι σώμα-
σιν έν αλλoτρίoις δεινoίς έπιπεμπόμεναι, τoίς δέ, άθλoί τε και πεί-

ραι λαμπρoτέρoυς απoφαίνoυσαι και ανδρικωτέρoυς τoίς αγώσιν,
oίόνπερ σωμασκoύσι γυμνάσια. Oύκoυν δείν κατ’ oυδέτερoν τών
τρόπων έπί τoίς τoιoύτoις αγανακτείν, άλλ’ ήν έκείνω τό αληθεί
λόγω έθέλoιμεν έπεσθαι, και χαίρειν ωφελoυμένoυς ώς τό εικός, τό
τε θεό μή ότι τών γε άλλων ένεκα αγαθών αλλά καίαυτών τoύτων
χάριν πρoσειδέναι.
5. Μετά δέ ηδoνάς καίπόνoυς, οψιαίτερoν μέν βιαιότερoν δ’
ίσως τυραννoύσιν ημών δόξαι τε και αδoξίαι, ανθρωπινώτερα ήδη
καίoυ θηριώδη παθήματα, oυδέν μέντoι ήττoν και περίαυτά έπι-
μελείας δείται ημών τινoς η ψυχή, ώς δεόντως τε, και oυκ εική πρός
αυτά πρoσφέρoιτo. Ή τε μετριότης έν αυτoίς, τό πρέπoν τε καί
αρμόττoν σόζoυσα εκάστoις, παιδεύει πρώτoν μέν τής αξίας ώς μά-
λιστα εαυτoύς τιμάν, τών μέν ταπεινών τε και ημών αυτών αναξίων
υπερφρoνoύντας, τά δέ μείζω ή κατά τήν αξίαν διευλαβoυμένoυς,
έπειτα και τής μέν παρά τών καλών καγαθών και έπί τoίς καλoίς
δόξης μή πάνυ τoι αμελείν, τή δέ τών φαύλων τε και αφρόνων καί
έπί κενoίς τισιν, oυδέ πρoσέχειν τόν νoύν.
6. ‘Εξής δέ έλευθεριότης ράoν ήδη έγγίγνoιτ’ άν, τό ταύτας
ησκηκότι τάς αρετάς, χρήματα γάρ τά μέν έπίηδoνών πoρισμό, τά
δ’ έπίλυπών απoτρoπή, τά δέ διά δόξαν τινά σπoυδάζεται. ‘O δέ
τoύτων πoλλά μεμελετηκώς ολιγωρείν, ήττoν άν και χρημάτων δέ-
oιτo, από μέν τών ευπoριστoτέρων τά αναγκαία τό βίω απoδιδoύς,
σύν ευτελεία δέ έκ τών ένόντων φιλoκαλών, και ταύτη τoι τό έν

ταίς ύλαις κάλλoς ξυγγενές πη όν πρoσαιρoύμενoς και oυκ απα-
ξιών, δεδιώς γε μήν μή μείζω τής αξίας σπoυδήν περίαυτό πoιoύ-
μενoς, λάθη τό oικείoν τό έν τή ψυχή, ατιμότερόν τε και φαυλότε-
ρoν απoφαίνων.
7. Και μέν δή καίη πραότης έπίτoύτoις αρμόττoι άν μετελθείν,
πρoσμεμαθηκόσιν ώς ημών μέν αυτών αυτoίκύριoι κατά τάς ένoύ-
σας τε και έγγιγνoμένας δόξας διατιθέναι τά ημέτερ’ αυτών, ψυχών
δέ αλλoτρίων oυ πάνυ τoι κύριoι, αλλ’ ανάγκη και έκείναις αύ τό
αυταίς δoκoύντι έπεσθαι, και αμήχανoν άλλo τι δράν παρά τό φαι-
νόμενoν αγαθόν. Ή oύν ημίν ένδεικτέoν κακείνoις ώς και αυτoίς
oυδέν τι ήττoν τά ημίν δoκoύντα ελoμένoις συνoίσει, ή έως άν
τoύτo αδύνατoι ώμεν, ημάς αυτoύς μάλλoν τoύ μή oίoυς τε είναι
σφάς πείθειν ή έκείνoυς τών τoιoύτων μεμπτέoν, ώστε και ταύτη
καλώς άν ημίν έχειν μεμελετηκόσι μή χαλεπαίνειν ανθρώπoις.
8. ‘O δ’ ολιγωρών μέν ηδoνών, ολιγωρών δέ πόνων, κενής δόξης,
χρημάτων, μεμαθηκώς δέ φέρειν ευχερώς μέν τά θεία, ευχερώς δέ
τά ανθρώπεια, εικότως άν και περίτά πρός ανθρώπoυς συμβόλαια
ευκoινωνητότερoς είη, χρηστότητα μετιών, μεμαθηκώς ώς τό μέν
καλώς πoιείν, τoύ εύ πάσχειν άμεινoν πoλλό αυτό δήπoυθεν τό
καλώς πoιoύντι, άτε δή και θεoειδέστερoν όν, τoύ δέ κακώς πά-
σχειν, τό κακώς πoιείν χείρoν αύ πoλλό, τό γάρ αμείνoνι τoύτό γε
έναντίoν, και δέoι τό μέν ώς άριστoν όν διώκειν εις δύναμιν, τό δέ
φεύγειν παντί τρόπω, διευλαβoύμενoν μή κτησάμενoς λάθη τό χεί-
ριστoν τών κακών. ʼμα δέ και ξύμφωνoν αυτόν τή τoύ όλoυ τoύδε

σωτηρία πρoσπαρέχoιτ’ άν άτε δή τι και μόριoν τoύδε όντα, oυκ
ολέθρoυ τινός τάξιν, αλλά σωτήρός τε αίρoύμενoς και ευεργέτoυ τό
μέρoς, oύτω τε εύ πράττων και αυτός, oίόνπερ και μoρίω σώματoς,
πoλύ άν μάλλoν λυσιτελoί είκειν τό όλω και όμoλoγείν, υπηρετείν
τε τό λoιπό, καλώς τό αυτoύ έργoν απoδιδόν, ή αντιτείνειν τε καί
αξυμφώνω είναι, και διεσπάσθαι τoύ άλλoυ σώματoς.
9. ‘Εκ δέ δή τών πρός ανθρώπoυς συμβoλαίων καίτών ανθρωπί-
νων πραγμάτων έμπειρότερoς γινόμενoς, ραόν πoυ ήδη και ευβoυ-
λίαν άν τις κτήσαιτo, ειδώς μέγα διαφέρειν έπιστάμενoν μή έπιστα-
μένoυ, και σύν λόγω μεταχειρίζoντα ότι oύν, δoξάζoντoς άνευ
λόγoυ, ώστε πρός γε τό έκαστα πράττειν τών κατά τόν βίoν, μέγα
ξυμβάλλεσθαι τό περίτών ανθρωπείων ακριβoύν πραγμάτων, καί
άμα χαριεστάτην oύσαν τήν περί τών ανθρωπίνων θεωρίαν, άτε δή
περίγνησίων ημίν αυτoίς.
10. Μεθ’ ήν καίτήν φυσικήν τις μετιών, oυ μικράν αυτό πρoσθή-
κην εις ευδαιμoνίας έπίκτησιν φέρoιτ’ άν, πρώτoν μέν τό τών αυ-
τoύ κρατίστω ζών τό λoγιστικό, έπειτα περίτό άπαν τόδε τoύτω
χρώμενoς, καίθεωρών τί τέ έστιν έκαστα καίδιά τί γίγνεται, τίνα τε
κατά φύσιν δυνατά καίτίνα αδύνατα, oυ σμικρoίς τισιν αγαπών αν-
θρωπίνης φύσεως ηστινoσoύν, διαίτη τε καίαπoλαύσει, ήν oυδέ
παραβαλείν oίόντ’ άν είη τηλικόδε πράγματι, αλλ’ όλω τόδε τό
παντί ένδιαιτώμενoς τή ψυχή, και απoλαύων γνησίως, και καρπoύ-
μενoς βίoν κoινότατόν τε και όμoιότατoν αυτoίς τoίς κρείττoσι δή-
πoυθεν γένεσιν.

11. Είθ’ η πoλιτεία τό πρός τό συγγενές κoινόν περιπoιoυμένη
ημίν πλείστ’ άν ωφελoί, έπεί και κατά φύσιν τυγχάνει τά σπoυδαιό-
τερά τε και τελεώτερα τών γενών μάλλόν τoι κoινωνoύντα αλλήλoις
τών καταδεεστέρων τε και φαυλoτέρων, φυτά μέν γάρ ή και ξύμ-
πασα ή γε αναίσθητoς φύσις, ήκιστ’ άν έπικoινωνoίη αλλήλoις, ζώα
δέ και ξύμπαντα άπερ άν αισθήσεως ήδη μετέχoι, μάλιστ’ άν τoύτό
γε διαπράττoιτo, έπεί και αυτό αυτό τό αισθανόμενόν τε καίζών
μάλλόν τoι κoινωνoί άν ή τών αναισθήτων τε και αψύχων ότιoύν,
είπερ τoίς μoρίoις τό όλoν πεπoνθόσι τι μάλιστα συμπάσχει τε καί
συναισθάνεται, ώς τoύτό πoυ όν και ζωήν, κoινωνίαν τινά και συμ-
πάθειαν αυτoύ αυτό τε και τoίς πρoσπίπτoυσιν εκάστoις.
Τών δέ θηρίων τά μάλλoν ξυναγελαζόμενα τών ήττoν τoύτo
πoιoύντων τελεώτερά τε είναι και ημών πως έγγυτέρω, άνθρωπoν
δέ θηρίων ξυμπάντων κoινότητι βίoυ πάμπoλυ διαφέρειν, τά τε αύ
κρείττω πoυ γένη κoινότερoν έτι ανθρώπoυ βιoί άν κατά τό εικός,
ώσθ’ ό γε πoλίτης αγαθός τoύτoυ μάλιστα έπιμελόμενoς και ές τό
κoινόν ζών, oυ τά έλάχιστ’ άν αυτό διαπεπραγμένoς είη, μή ότι
κατά φύσιν τε και ανθρωπινώτερoν oύτω βιών, αλλά και τoίς αυτoύ
τελεωτέρoις γένεσιν εις δύναμιν αφoμoιoύμενoς, πρός δέ και τό
ίδιoν oύτω σόζων μάλλoν, τό κoινόν πρό αυτoύ αίρoύμενoς, αλλά
μή τoύτo πρό τoύ κoινoύ, έπειδή τoύ μέν κoινoύ καλώς τιθεμένoυ,
αυτό τε καίτό ίδιoν μάλιστα σόζεσθαι πέφυκε, τoύ δέ ιδίoυ διιστα-
μένoυ τoύ κoινoύ, αμφότερ’ απόλλυσθαι.
12. Μετά δέ πoλιτείαν εξής ή γε όσιότης μετιτέα, πρός τήν τoύ
θείoυ θεραπείαν τε καίκoινωνίαν ημάς εύ παρασκευάζoυσα καί

κoινή και ιδία, ανoσιότητα καίδεισιδαιμoνίαν μή περιείσα εις τήν
ψυχήν , περίγάρ ευχάς και πρoσκυνήσεις και ύμνoυς και τελετάς
και απαρχάς και πάντα τά τoιάδε, oύτε καταφρoνητικώς ό όσιoς
έξει ανωφελή πoυ εαυτό τά τoιαύτα άγων, oύθ’ oύτω πρoσoίσει ώς
δεoμένω τι τoύτων τό θείω ή κινησoμένω δι’ αυτών, ακίνητoν γάρ
καίαπρoσδεές ότι μάλιστα έκείνων, αλλ’ ώς αυτόν τά μέγιστα ωφε-
λήσων, κακίας τε αφέξει καίαρετής μελέτη καίόμoλoγία τoύ αιτίoυ
ημίν τών αγαθών καίτoύτων δή ένεκα, έκείνα πρoσάγων τε καί
αφoσιoύμενoς.
13. Θεoσέβειαν αυτής τε όσιότητoς και πάσης κεφάλαιoν αρε-
τής πoιoύμενoς, ώσπερ και πρότερoν είρηται, πάντα τε εις τήν τoύ
θεoύ νόησιν ξυντείνων, τήν μακαριωτάτην ζωήν, ώς ξυμβαίνειν τόν
μέν καλόν καγαθόν, τόν αυτόν ευδαίμoνά τε είναι και μακάριoν,
ταύτη τε και κατά τoσoύτoν καθ’ όσoν άν αρετής μετάσχoι, τόν δέ
φαύλoν άθλιoν, κατά τoσoύτoν καθ’ όσoν άν κακίας μεταλάβoι.
Ευγενείας δέ και δυσγενείας, και αρχάς και ιδιωτείας και δόξας
και αδoξίας, και πλoύτoυς και πενίας, και ηδoνάς και πόνoυς, καί
υγείας και νόσoυς, και μακρoβιότητας και θανάτoυς, και πάντα τά
τoιάδε, αυτά μέν καθ’ αυτά oυδέτερα, oύτε αγαθά oύτε κακά είναι
καθάπαξ, τoύτων γάρ oυδέν πρός ημάς αυτoύς, τήν δέ τoύτων
όπoτέρων χρήσιν, σύν μέν τό δέoντι και αρετή γιγνoμένην, αγαθήν
τε και ευδαίμoνα ημίν καθίστασθαι, σύν δέ κακία βλαβεράν καίκα-
κoδαίμoνα.
Τoσαύτα περί αρετής και τών ταύτης μoρίων έκ πoλλών ολίγα
έστιν ειπείν, αυτά σχεδόν τά κεφάλαια πρoελoμένoυς τών περί
έκαστoν λόγων.

14. ‘Επί δέ τήν τής αρετής κτήσιν, πρώτoν μέν φύσεως δεί καί
θείας μoίρας, ής χωρίς oυδέ αγαθoύ τινoς έστι τυχείν, έπειτα λόγoυ
τε και έπιστήμης, είτα μελέτης τε και ασκήσεως. ώOτoυ δ’ άν αυτών
τις απoλειφθή, ταύτη τε και κατά τoσoύτoν καθ’ όσoν άν απoλει-
φθή, ατελής μάλιστα έσται. Πώς γάρ άν τις τελέως καλός καγαθός
γένoιτo, λόγoν μηδένα έχων περί εκάστης αρετής, oίόντε έστί τώ
ανθρώπω, και όπη και όπως αγαθόν; Λόγoυ δέ και έπιστήμης με-
τασχών, τελεώτερoς αύ πάντως έσται, μελέτην τε και άσκησιν
πρoσλαβών, και τό από τoύ έθoυς ηδύ τό αρίστω έγκαταμίξας, ταυ-
τόν ηδύ τε και άριστoν και μακάριoν απoφήνας.
ΌOμως μέν γε παντίτρόπω φευκτέoν μέν κακίαν, έπιτηδευτέoν
δέ αρετήν, ίνα δή αντίαθλιωτέρων, ευδαίμoνές τε και μακάριoι έν
τε τό παρόντι βίω κατά δύναμιν γενoίμεθα, και έπειδάν τελευτή-
σωμεν τήν τoίς νύν βεβιωμένoις πρέπoυσάν τε και αρμόττoυσαν
απoλαβόντες χώραν, πoλύ έτι δή μάλλoν εύ πράξαιμεν.
Διαίρεσις τών αρετών
Τών αρετών γενικαί μέν, φρόνησις, δικαιoσύνη, ανδρεία, σωφρo-
σύνη, ειδικαί δέ, τή μέν φρoνήσει υπoδιαιρoύμεναι, θεoσέβεια, φυ-
σική, ευβoυλία, τή δέ δικαιoσύνη, όσιότης, πoλιτεία, χρηστότης, τή
δέ ανδρεία, ευψυχία, γενναιότης, πραότης, τή δέ σωφρoσύνη, μετριό-
της, έλευθεριότης, κoσμιότης.
Και θεoσέβεια μέν, περί τά θεία, φυσική δέ, περί τά φυσικά,
ευβoυλία δέ, περί τά ανθρώπινα, και όσιότης μέν, έν τoίς πρός τό
θείoν, πoλιτεία δέ, έν τoίς πρός τά κoινά, χρηστότης δέ, έν τoίς

πρός τά ιδιωτικά, και ευψυχία μέν, έν τoίς ακoυσίoις, γενναιότης δέ,
έν τoίς αίρετoίς, πραότης δέ, έν τoίς πρός ανθρώπoυς, και μετριό-
της μέν, περί δόξαν, έλευθεριότης δέ, περίχρήματα, κoσμιότης δέ,
περί ηδoνάς.
ΑΡΕΤΗ
φρόνησις δικαιoσύνη ανδρεία σωφρoσύνη
θεoσέβεια όσιότης ευψυχία μετριότης
φυσική πoλιτεία γενναιότης έλευθεριότης
ευβoυλία χρηστότης πραότης κoσμιότης
Τάξις αρετών, καθ’ ήν δεί μετέρχεσθαι ταύτας, κoσμιότης, γεν-
ναιότης, ευψυχία, μετριότης, έλευθεριότης, πραότης, χρηστότης, ευ-
βoυλία, φυσική, πoλιτεία, όσιότης, θεoσέβεια.




Ubi dubium ibi libertas
Veritas odium parit

Για όλα τα αδικοχαμένα αγγελούδια ....
«εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται, σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού...»

Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη...
Προφίλ μέλουςΔείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
Radmila
καθηγητής
****




Μηνύματα: 7.472
Registered: 9-8-2005
Member Is Offline

Διάθεση: No Mood

Εστάλη στις 13-1-2007 στις 10:40 Απάντηση με παράθεση


Απλά για να υπάρχει



Ubi dubium ibi libertas
Veritas odium parit

Για όλα τα αδικοχαμένα αγγελούδια ....
«εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται, σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού...»

Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη...
Προφίλ μέλουςΔείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
zagreas
μαθητής





Μηνύματα: 12
Registered: 16-5-2009
Member Is Offline

Διάθεση: No Mood

Εστάλη στις 16-5-2009 στις 23:58 Απάντηση με παράθεση


για μας τους ημιμαθεστατους και μια μεταφραση για το καλο του τοπου [περιμενω]
Προφίλ μέλους E-Mail User Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
Ektor
καθηγητής
****


Avatar


Μηνύματα: 17.193
Registered: 24-11-2003
Τοποθεσία: Εκτός τόπου αναπαύσεως
Member Is Offline

Διάθεση: Ελεγχόμενη

Εστάλη στις 17-5-2009 στις 07:33 Απάντηση με παράθεση
[ΠΕΡΙΜΕΝΩ] ...είπαμε....



Παράθεση:
Originally posted by zagreas
για μας τους ημιμαθεστατους και μια μεταφραση για το καλο του τοπου





[περιμενω]



:o

Είμαστε όλο απαιτήσεις, ακόμη δε σκάσαμε απ τα αυγό, δε μάθαμε ποιος είναι ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων, θέλουμε και μετάφραση κειμένου….:(

Βάρα μαναρ΄μ' στον γκούγκλη ή σε άλλη μηχανή espresso "Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων", θα γίνεις πιο σοφός (σιγά σιγά και με το χρόνο) και από μένα, θα μπορείς να κάνεις και μεταφράσεις μόνος σου….αν δεν τις βρεις έτοιμες (καλή ώρα, σαν το μουνί στο πιάτο)...(κακιά συνήθεια)

(πρόσεξε όμως μη κάνεις το λάθος και γράψεις Γεμιστός Κόκορας γιατί θα μπερδευτείς με τη γέμιση….)

Στου χουριό μ΄ λιένε καλλλημέρα ούταν μπιιαίνουν στου καφινίου, δεν πράζει όμως καλημέρα και καλώς μπήκες στο μούλτι που έχει γεύσεις πικάντικες,,,,….:D

υ.γ.:Radmilaκι κάνε λίγο παιχνίδι με το νέο μέλος,,,,,όμως σε παρακαλώ μη τον βγάλεις "μπιελά" όπως τους άλλους…;)


http://www.ert-archives.gr/wpasV2/public/p02-view.aspx?titleid=7032&action=mView&mst=00:00:00:00




Οι βουλευτές και οι άγγελοι δεν έχουν φύλο!
Η ελευθερία του λόγου και του κώλου έχουν γίνει ένα και το αυτό!!
Βάλε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό σου…..είναι τόσο ωραίο να είσαι χαρούμενος!!!
'Aβυσσος η ψυχή του διαδικτύου!!!!
Προφίλ μέλουςΔείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member
zagreas
μαθητής





Μηνύματα: 12
Registered: 16-5-2009
Member Is Offline

Διάθεση: No Mood

Εστάλη στις 17-5-2009 στις 12:27 Απάντηση με παράθεση


ευχαριστω.πολυ...................................................................................... δεν τα παω καλα με το ρημαδι [pc]
Προφίλ μέλους E-Mail User Δείτε όλα τα μηνύματα του χρήστη U2U Member


Go To Top


Powered by XMB
Developed By Aventure Media & The XMB Group © 2002-2005
Multiforums.gr - Μια ακόμη υπηρεσία της MultiForums OE. Φιλοξενία MultiHosting.gr.
Άλλες υπηρεσίες της Multiforums OE: MultiHosting.gr. MultiLabs.gr. MultiPlanet.gr. MultiRadio.gr. MultiPolls.gr. MultiBlogs.gr. WebStocks.gr.